Podczas badania materiałów przewodzących ciepło (Thermal Interface Material, TIM) mierzy się opór cieplny oraz wydajność przenoszenia ciepła materiałów umieszczonych między dwiema stykającymi się powierzchniami w określonych warunkach mechanicznych i termicznych. Metoda ta pozwala uzyskać bezpośredni wgląd w efektywność transportu ciepła przez granice faz – parametr o kluczowym znaczeniu dla nowoczesnej elektroniki, systemów akumulatorowych i elementów mocy.

Podczas pomiaru TIM próbka umieszczana jest pomiędzy ogrzewaną górną listwą pomiarową a chłodzoną dolną listwą pomiarową. Przez materiał przepływa określony strumień ciepła, przy czym siła docisku jest precyzyjnie regulowana. Wynikający z tego gradient temperatury w próbce jest stale rejestrowany i wykorzystywany do obliczenia oporu cieplnego oraz pozornej przewodności cieplnej.

W przeciwieństwie do tradycyjnych metod określania przewodności cieplnej objętościowej, badanie TIM pozwala na precyzyjną ocenę całościowego zachowania na granicy faz w realistycznych warunkach montażu. Obejmuje to wpływ siły docisku, grubości próbki, struktury powierzchni oraz jakości granicy faz na całościowe zachowanie termiczne.

Zintegrowany system pomiaru grubości mierzy podczas pracy jednocześnie rzeczywistą grubość próbki, zapewniając w ten sposób wysoce precyzyjne i powtarzalne obliczenia – nawet w przypadku miękkich lub ściśliwych materiałów TIM, takich jak pasty, podkładki i folie termoprzewodzące.

Charakterystyka TIM zgodnie z normą ASTM D5470 ma zasadnicze znaczenie dla opracowywania zaawansowanych rozwiązań w zakresie zarządzania ciepłem. Umożliwia ona rzetelną ocenę materiałów termoprzewodzących stosowanych w chłodzeniu półprzewodników, technologii akumulatorów, elektronice samochodowej oraz przemysłowych zastosowaniach o wysokiej wydajności.