Szkło jest wyjątkowym materiałem. Zwykle występuje jako amorficzne ciało stałe, co oznacza, że szkło jest materiałem niekrystalicznym i nieciekłym, ponieważ cząsteczki mają strukturę stałą, ale nie krystaliczną.
W rezultacie szkło ma równie wyjątkowe właściwości: Przezroczystość, bardzo niski stopień rozszerzalności cieplnej i niski współczynnik rozszerzalności cieplnej.
Chociaż na pierwszy rzut oka może się wydawać, że ma niską temperaturę topnienia ze względu na swoją amorficzną naturę, szkło zachowuje swoje właściwości mechaniczne nawet w wysokich temperaturach. Ta właściwość sprawiła, że stało się ono popularnym materiałem od samego początku ludzkiej cywilizacji.
Oczywiście obecnie istnieje wiele specjalnych rodzajów szkła o różnych właściwościach do wielu specjalnych zastosowań. Dlatego ważne jest, aby znać dokładne zachowanie każdego rodzaju szkła.
Próbka szklanego pręta została przeanalizowana przy użyciu dylatometrii prętowej zmierzone. Próbka wykazuje rozszerzalność liniową do około 575 °C, po czym następuje nagły wzrost rozszerzalności.
Jest to typowe zachowanie wielu próbek szkła. Bezpośrednio przed początkiem topnienia i przed maksymalnym rozszerzeniem, próbki wykazują tę zmianę szybkości rozszerzania, która jest temperatura zeszklenia .
Po osiągnięciu maksimum rozszerzalności szkło zaczyna się topić, więc maksimum można zdefiniować jako temperaturę mięknienia lub topnienia.
