A materiał zmiennofazowy (PCM) – znany również jako magazyn ciepła utajonego (LHS) – zmienia swój stan skupienia z typowo stałego na ciekły i odwrotnie w określonej temperaturze zmiany fazy.
Podczas topnienia lub krzepnięcia materiał może przechowywać lub uwalniać duże ilości energii, dzięki czemu może być wykorzystywany do chłodzenia lub ogrzewania. Najczęstsze zastosowania to chłodzące okłady i podkładki grzewcze. Inne przykłady zastosowań obejmują sektor gastronomiczny, budowlany, motoryzacyjny i odzieżowy. Dobrze znane PCM to woda lub octan sodu. Ten ostatni jest stosowany na przykład we wspomnianych wyżej poduszkach grzewczych.
W przykładzie pokazanym poniżej, analiza przewodności cieplnej dwóch hydratów soli. Oba PCM były ciekłe w temperaturze pokojowej.
Ciecze napełniono do zlewki, którą umieszczono w łaźni wodnej o kontrolowanej temperaturze. Czujnik THB/B/metal został zawieszony w próbce na czas pomiaru.
Etapy pomiaru wynosiły -20 °C, -10 °C, 0 °C, +10 °C, 20 °C (temperatura pokojowa) i +30 °C. Pomiar został zatem rozpoczęty w stanie stałym materiału. Trzy punkty pomiarowe zostały zarejestrowane i uśrednione dla każdego poziomu temperatury.
Przewodność cieplna próbki A nieznacznie wzrasta po podgrzaniu do 0 °C, podczas gdy próbka B wykazuje nieznacznie malejące wartości. Obie próbki przechodzą ze stanu stałego w stan ciekły w zakresie temperatur od 0 °C do 10 °C, co można również wyraźnie rozpoznać po spadku przewodności cieplnej.
Przewodność cieplna obu próbek nieznacznie wzrasta wraz ze wzrostem temperatury. Ogólnie rzecz biorąc, próbka B wykazuje wyższą przewodność cieplną w porównaniu do próbki A.
